مراحل رشد بلوغ

مراحل رشد و بلوغ پسرها در گذشته ای نه چندان دور، دختر بچه ها از پسرها کم ارزش تر، و در انجام دادن مقاصدشان ناتوان تر محسوب می شدند. اما امروزه با تحولات وسیعی که در اجتماعات بشری رخ داده هر روز بیشتر به مساوات اجتماعی و لزوم تربیت صحیح و متناسب هر دو جنس توجه می شود و باید به پسر بچه ها به جای توجه خاص، توجهی متناسب با شرایط و مراحل رشد آنها نمود. به طور کلی در رشد و بلوغ پسرها 3 مرحله کلی وجود دارد. توجه به این مراحل برای اولیاء و مربیان در جهت انجام صحیح امور تربیتی ضروری است. 1. مرحله اول از بدو تولد تا شش سالگی است. دوران که عمدتاً کودک متعلق به مادرش است. او پسر مادر است حتی اگر پدر نقش زیادی در رابطه با بازی با او داشته باشد. در این دوران هدف، ایجاد احساس عشق و امنیت در او، باور اینکه او سرآغاز یک تجربه شیرین و خوشایند است و محبت مادرانه به اوست. 2. مرحله دوم از 6 تا 14 سالگی است. زمانی که خارج از غریزه های درونی می آموزد که چگونه به یک مرد تبدیل شود و در فعالیت ها و علایق، بیشتر و بیشتر شبیه پدرش می شود. (اگر چه مادر همچنان در زندگی پسر سهیم است، دورنماهای گستردگی دنیا را نیز احساس می کند.) هدف این دوران ایجاد مهارت و شایستگی و در عین حال گسترش مهربانی و شوخ طبعی، و ساخت یک شخصیت متعادل است. این دوره، زمانی است که او از اینکه یک مرد است، شاد و آسوده خاطر می شود. 3. دوره سوم از چهارده سالگی تا بزرگسالی می باشد؛ زمانی که پسر برای سفر به دنیای مرد کامل نیازمند یک مشاور مذکّر است. پدر و مادر کمی عقب می نشینند اما باید سازماندهی کنند که مشاوران خوبی در اطراف پسرشان حضور داشته باشند وگرنه ممکن است در مورد احساسش نسبت به خود، به کسانی متکی شود که فاقد صلاحیت هستند. هدف در این دوره یادگیری مهارت ها، مسئولیت ها و احترام به خود از طریق ارتباط بیشتر با جامعه بزرگسالان است. البته توجه داشته باشید این مراحل شامل تغییرات تند و ناگهانی و کلیشه ای از یکی از والدین به دیگری نیست. بهترین وضعیت، حضور درست و به موقع هر کدام از والدین در کودکی و جوانی است. در هر کدام از این مراحل تغییراتی هم به وجود می آید؛ پدرها بعد از 6 سالگی کمی جلوتر می آیند و نقش فعال تری پیدا می کنند. بعد از چهارده سالگی اهمیت نقش مشاوران افزایش می یابد. مشاوران باید از نظر سلامت و صداقت همیشه توسط والدین مورد بررسی قرار گیرند. این 3 مرحله به ما می گویند که چه کار کنیم. به عنوان مثال، پدرانی که پسرانشان بین 6 تا 14 سال هستند، نباید خود را شدیداً با کار درگیر کنند و یا در خانواده غیبت فیزیکی یا احساسی داشته باشند. چرا که اگر آنها معتاد به کار باشند، حتماً به خانواده و البته به پسرهایشان آسیب خواهند زد. این مـراحل یـادآور می شـود که مـا بـه کمـک هـای زیادی از سـوی جامعـه مان احتیـاج داریم. زمانـی که پسـرانمـان در سـنین نوجـوانی- جـوانی قرار می گیـرند، به نقشـی که معمـولاً توسـط اعضـای دیگر خـانواده بـزرگ در گذشـته ایفـا می شـده (عمو، پدربزرگ و یا روابط استاد- شاگردی) احتیاج پیدا می کنند. خود نوجوانان بیشتر مواقع به سمت این دنیای بزرگ حرکت می کنند. اما کسی نیست که آنها را دریابد و آنها سالهای نوجوانی و آغاز جوانی شان را در مرحله ای حساس و پرخطر طی می کنند و بعضی ها هرگز بزرگ نمی شوند. اگر منصفانه قضاوت کنیم، می بینیم که بیشتر مشکلات رفتاری پسرها نظیر (بی انگیزگی در تحصیلات، درگیری با قانون و...) ناشی از عدم شناخت ما از دوران های رشد آنهاست و باید برنامه های درستی برای رفع جزء به جزء آنها فراهم نمود.

ایمیل من

ایمیل من: [e-mail]

ضرب

بازی شماره 2 جدول ضرب

نام بازی : ضرب تاس های کوچولو

وسیله : دو عدد تاس برای هر گروه  ،  برگه ی امتیاز ، مداد

شرح بازی...

بچّه ها به صورت گروهی کنار هم می نشینند ، هر بازیکن باید به نوبت دو تاس را هم زمان بیندازد و اعداد و یا تعداد نقطه های هر دو تاس را در هم ضرب کند و حاصل را بگوید  اگر درست گفت یک علامت ( + ) می گیرد و اگر اشتباه گفت نوبت به نفر بعد می رسد. این عمل را در زمانی محدود مثلا 10 الی 15 دقیقه انجام می دهند سپس هر کس که بیش ترین ( + ) را داشت برنده است .

نکته : چون تاس های آماده در بازاز تا 6 نقطه بیش تر ندارند خود گروه ها می توانند مکعب درست کرده وبا خودکار نقطه ی بیش تری بگذارند  

شیوه کنترل کودکان پیش فعال

۱۵ روش برای کنترل کودکان بیش فعال اگر بیش فعالی تا سن خاصی ادامه یافته و درمان نشود، حتما کودک را در بزرگسالی به سمت رفتارهای پرخطر سوق می دهد.

اگر بیش فعالی تا سن خاصی ادامه یافته و درمان نشود، حتما کودک را در بزرگسالی به سمت رفتارهای پرخطر سوق می دهد. حتما دیگر همه می دانیم که بیش فعالی در کودکان چه بیماری ای است و کودکان بیش فعال چه علائمی را از خود نشان می دهند؛ بی قراری، کم توجهی، بی دقتی و خیلی از علائم مشابه که البته اگر تا سن خاصی ادامه یافته و درمان نشوند، حتما کودک را در بزرگسالی به سمت رفتارهای پرخطر سوق می دهند. البته شاید خیلی از والدینی که چنین فرزندانی دارند، هنوز نمی دانند که در برابر بیش فعالی کودک خود چه عکس العملی را باید نشان دهند. راهکارهای زیر ممکن است در این مورد به شما کمک کنند: ۱) فرزند شما همان کاری را انجام می دهد که شما انجام می دهید فرزندان شما برای این که چگونه در دنیای بیرون رفتار کنند، از رفتار شما الگو می گیرند. شما باید از رفتار خودتان برای راهنمایی فرزندتان کمک بگیرید. اگر می خواهید فرزندتان کلمه «لطفا» را به کار برد، خودتان نباید استفاده از این کلمه را فراموش کنید. اگر می خواهید فرزندتان با صدای بلند صحبت نکند، باید صدای خود را همیشه در حد معقول نگه دارید. فراموش نکنید آنچه که در عمل ثابت می کنید، بسیار مهم تر از آن است که حرفش را می زنید. ۲) احساستان را به فرزندتان نشان دهید صادقانه به فرزندتان نشان دهید که رفتار او چه تاثیری در شما می گذارد. احساسات فرزند شما از خود شما تاثیر می پذیرد. شما برای فرزندتان شبیه یک آینه هستید. او احساسات و رفتار شما را دریافت می کند و بازتاب می دهد. در سن ۳ سالگی کودک می تواند احساسات خود را به صورت واقعی نشان دهد. یک مثال ساده؛ وقتی شما می گویید: «من از این زندگی خسته شده ام» و با ضمیر«من» جمله را آغاز می کنید، به فرزندتان این امکان را می دهید که زندگی را از دیدگاه شما ببیند. بنابراین در انتخاب جملاتتان بسیار دقیق باشید. ۳) فرزندتان را به کار خوب تشویق کنید وقتی فرزندتان به گونه ای رفتار می کند که شما می پسندید، می توانید او را با جملاتی مثبت تشویق کنید. وقتی فرزندتان تکالیفش را به موقع انجام می دهد، به او بگویید: «من به داشتن پسر یا دختری مثل تو افتخار می کنم». ۴) دوستانه در مقابل فرزندتان زانو بزنید زانو زدن روی زمین به طوری که در مقابل فرزندتان قرار بگیرید، یکی از قوی ترین راه های ارتباط مثبت با او است. وقتی به فرزندتان نزدیک می شوید، به او اجازه می دهید تا از آهنگ صدای شما آنچه را که فکر می کنید، دریافت کند و بر آنچه مورد نظر شماست تمرکز کند. وقتی توجه او را به خود جلب کنید، دیگر لازم نیست با اجبار او را وادار به این کار کنید. ۵) برای فرزندتان یک شنونده خوب باشید گوش کردن به عقاید فرزندتان یکی از راه های کنترل کردن آنهاست. فرزند شما برای این که نمی تواند عقاید خود را خوب مطرح کند، دچار نا امیدی می شود. شما می توانید با یک جمله ساده از بروز این نا امیدی جلوگیری کنید؛ مثل «من می دونم تو چه احساسی داری و کاملا درکت می کنم». با این جلمه به او کمک می کنید که بر کشمکش های درونی خود غلبه کند. به او ثابت می کنید عقاید او مورد احترام شماست. ۶) به قولتان عمل کنید زمانی که بر اساس قول هایی که داده اید عمل می کنید، چه خوب و چه بد، فرزندتان به شما اعتماد خواهد کرد و به شما احترام می گذارد. بنابراین وقتی به او قول می دهید پس از مرتب کردن اتاقش او را به پارک می برید، باید به قولتان عمل کنید. یا وقتی قول می دهید موقعی که با شما به کتابخانه می آید اگر آرام باشد او را به شهر بازی می برید، ولی او بر خلاف نظر شما عمل می کند، اصلا لازم نیست به او اعتراض کنید. فقط به آنچه که قول داده بودید، عمل نکنید. همیشه عمل کردن بسیار مهم تر از حرف زدن در مورد چیزی است. ۷) وسایل با ارزش را از دسترس فرزندتان دور نگه دارید وقتی عینک شما وسیله جالبی برای بازی در نظر فرزندتان است، فراموش نکنید که او نمی داند نباید با خیلی از وسایل ضروری بازی کند. کافی است این وسایل را از دسترس فرزندتان دور کنید. ۸) مرزهای مشخص بین خودتان و فرزندتان قرار دهید قبل از این که در امور شخصی فرزندتان دخالت کنید، بهتر است از خود بپرسید آیا این دخالت واقعا لازم است؟ بهتر است درخواست ها و دستورالعمل ها و پاسخ های منفی را به حداقل ممکن برسانید تا از بروز کشمکش های درونی و احساسات نا هنجار جلوگیری کنید. ۹) فرزند شما باید بداند که با داد و فریاد کاری از پیش نمی برد فرزند شما با داد و فریاد چیزی را از شما می خواهد ولی با توجه کردن به داد و فریادهایش او را بیشتر به این کار تشویق می کنید. در این مواقع به او بگویید نه! یعنی نه! و تحت هیچ شرایطی این کار را برای او انجام نمی دهید. اگر به او بگویید نه یعنی نه، ولی آن کا را برای او انجام دهید، او عادت می کند برای درخواست کوچک ترین چیزی ناله و شکایت کند و می داند در نهایت موفق می شود. باید از ایجاد این حس در فرزندتان جلوگیری کنید و به او یاد دهید که باید قوی باشد. ۱۰) خواسته هایتان را مثبت و آسان با فرزندتان مطرح کنید اگر خواسته ها یتان را واضح و ساده با فرزندتان در میان بگذارید، او می داند که شما از او چه انتظاراتی دارید و تفکر او را در یک مسیر مثبت قرار می دهید. برای مثال به جای استفاده از حالت منفی جمله «در را باز نگذار» از حالت مثبت«لطفا در را ببند» استفاده کنید. ۱۱) به فرزندتان مسئولیت و فرصت تجربه دهید وقتی فرزندتان رو به رشد می رود، مسئولیت رفتارش را به خود او واگذار کنید و به او اجازه دهید تا مراحل طبیعی رشد رفتاری را خودش تجربه کند. لازم نیست که همیشه شما مسئولیت هایش را به او گوشزد کنید. با توجه زیاد به فرزندتان حس مسئولیت پذیری را از او سلب می کنید. شما باید به فرزندتان فرصت دهید تا خودش به نتایج منطقی برسد. ۱۲) هر چیزی را یک بار به فرزندتان بگویید و به او فرصت حرکت دهید انتقاد دائم از فرزندتان نه تنها کاری از پیش نمی برد بلکه فقط باعث خستگی خود شما می شود. اگر می خواهید فرزندتان با شما همکاری کند، بهتر است با یک بازی ساده از او بخواهید کاری را که می خواهید، انجام دهد. در این بازی شما از فرزندتان در انجام کاری کمک می گیرید، از شماره یک تا شماره ۳ بشمارید، با توجه به کاری که به او سپرده اید زمان بین شماره یک تا۳ را در نظر بگیرید. اهمیت بازی را به او یادآوری کنید و شروع به شمارش کنید. در این فاصله او باید آن کا را انجام دهد. ۱۳) به فرزندتان ارزش دهید و به او نشان دهید که فرد مهمی است فرزند شما دوست دارد که در امور خانواده سهیم باشد. شما می توانید با واگذار کردن کارهای خیلی ساده منزل یا کارهایی که فرزندتان می تواند به سادگی از پس آنها بر بیاید، به او فرصت دهید تا نقش خود را به عنوان یک فرد مهم در امور خانه بازی کند. این باعث می شود که فرزندتان اهمیت نقش خود را در خانه احساس کند. هر چه کارهای بیشتری به او بسپارید، او بیشتر تلاش می کند. سپردن کارهای بی خطر منزل به فرزندتان باعث می شود ▪ او تبدیل به فردی مسئول شود ▪ اعتماد به نفس در او به وجود آید ▪ به خود شما هم کمک کند. ۱۴) به فرزندتان فرصت دهید خودش از حقوقش دفاع کند در زندگی فرزند شما موقعیت هایی پیش می آید که او باید بتواند از حقوق خود دفاع کند. شما باید این موقعیت ها را به صورت ساده برای او فراهم کنید تا درصورت لزوم خود او بتواند از حقوقش بدون کمک شما دفاع کند. ۱۵) لبخند را به چهره فرزندتان هدیه دهید یکی دیگر از راه های کاهش تنش روانی و کشمکش های درونی فرزندتان این است که با او شوخی کنید. می توانید وانمود کنید که یک هیولای ضعیف هستید که او می تواند شما را شکست دهد یا صدای حیوانات را تقلید کنید. یک شوخی ساده لبخند را برای شما و فرزندتان به ارمغان می آورد.